मी बसतो नॉस्टॅल्जिक वर्तमानाच्या उंबरठ्यावर वाजवत मृदंग उभ्या रात्री सात
भूतभविष्याच्या सर्व शक्यतांची पोटे फाडत पाहात डोकावून आत जळते वात
मी नख्या घुसवतो खोलवर अन वाचत रहातो वास्तवाचा
अवास्तव अपेक्षाग्रंथ
कसोशीने एकेक पान उलटत कवेत घेत आयुष्य वाहात रहातो अडखळतो संथ
मी चिरत रहातो भूतकाळाचे सत्चिदानंद कमनिय खांब उद्याची त्यावर कोरतो नक्षी
काढतो ठिसूळ अवशेष बाजूला उभारतो एखादया विठेवर पसरतो पंख देखणा पक्षी
मी उसवत जातो एकेक वीण मातीची उतरवत रहातो एकेक जरतारी वस्त्रे भारी
टोचून घेतो सुईचे टोक सक्तीने भळाळते रक्त लावण्याची जीव शिकतो रीत न्यारी
रात्रीच्या अंगणात पाहतो मी दिवसांचे माझ्या सूळ सावज त्यांनी हेरलेले उडवून पसाभर धूळ
पेरलेल्या डोळयांत मग उगवते भलतेच खूळ कोण्या आभाळाच्या शोधासाठी जाते खोलवर मूळ- महेश
निद्रानाशाची रोजनिशी / ड्राफ्ट १
No comments:
Post a Comment