तू निजल्या रात्रीचे खडे उतार

तुझ्या निसरड्या परिघावरून घरंगळत राहिलो कायम  थांबताच आले नाही

तुझ्या त्रिज्येवरून तोल सावरत तुझ्या केंद्रबिंदूपर्यंत येताना  पडत राहिलो खाली

तुझी भूमिती मला आकळली नाही तुझे हात आखडणारे  मोजत राहिलो रोज

तुझा गुणाकार सगळ्याशी करत तुझी बेरीज  तुझ्याविना अपूर्णांक उरत राहिलो

तुझी बीजे ना रूजली ना कुजली माझ्यात  तुझी गणिते कोरडी सोडवत राहिलो  

माझ्यातून उगवलीस तर किती कशी वाढशील  याची प्रमेये मांडत राहिलो कायम

लघुकोन काटकोन तीनशे साठ अंशांचा कोन   वळून सैरभैर पहात राहिलो तुला

दोन डोळ्यांचे पृष्टफळ व्यापून उरलीस तेंव्हा  तुझे बिंदू अंगभर शोधत राहिलो

तुझ्या ओठांचे अष्टकोन बोलले नाहीत फुलले नाहीत  साद घालत राहिलो तुला

दुपारी तुझे वर्ग संध्याकाळी घन करताना उरात आला दिवस  ओलीस ठेवत राहिलो

सरळ रेषेत जात राहिलीस उतारावर मोकाट चाकासारखी  झटकत धूळ टाकत कात

तुझ्यामागे रंगत गेलो रांगत गेलो धावत   ठेचकाळत वर्तुळात तुझ्या फिरत राहिलो

तू निजल्या रात्रीचे खडे उतार माझ्यासाठी चढाव झाले  न संपणारे  मी चढत राहिलो

रात्रभर करत तुझ्या स्वप्नांचे दरवाजे उघडण्याचे प्रयोग  न संपणारे  मी कढत राहिलो

- महेश

निद्रानाशाची रोजनिशी / ड्राफ्ट १