पाणी

खूप खरवडू नये

कुठल्याच गोष्टीचा पृष्टभाग

हमखास बक्षिसाची अपेक्षाही करू नये स्क्रॅच-अँड-विन सारखी

बांधावे जन्मजात कुतूहल

रूटीनच्या मजबूत खांबाला

अडकवावा गळ्यात त्याच्या हळूहळू गमावलेल्या कातडीचा पट्टा

ज्यांना भय छेडते सतत

कृष्णविवरातल्या एकांत वाटचालीचे

त्यांनी घासू नयेत लोकांचे चेहरे, ना स्वत:भोवतीच्या भिंतींचे रंग

धीराचे वळावेत कासरे दोर

हिंमत बांधावी करकचून पाठीवर

अन्यथा डोकाऊ नये खूप स्वत:च्याही आत, दृष्टीआड ठेवावे अंत:पूर

नसेल खोल दमसास तर

तरंगावे वरचेवर, खोलवर मारू नये सूर

कुणाच्याही नाकातोंडापासून पाणी  तसे कधीच नसते फार दूर



- महेश
निद्रानाशाची रोजनिशी / ड्राफ्ट १